Ny fahatokisana, fototry ny fiarahamonintsika

Amin’izao anombohan’ny fifampidiniam-pirenena izao, aoka ny fahatokisana no hataontsika vato fehizoron’ny fanavaozana ny firenentsika.

Raha very ny fifampitokisana eo amintsika, dia ho very koa ny firaisankina sy ny fifanampiana eo anivon’ny fiarahamonina. Koa aoka ny fahatokisana indray no ho fototra iorenan’ny fiarahamonintsika.

Tsy afaka mandroso ny fiarahamonina raha tsy misy ny fifampitokisana. Tsy afaka miaina am-pilaminana ny fianakaviana raha tsy misy ny fifampitokisana. Tsy afaka mandeha tsara ny orinasa raha tsy misy ny fifampitokisana. Ary tsy afaka miorina tsara ny Fanjakana raha tsy misy ny fifampitokisana eo amin’ny olom-pirenena sy ireo mitantana azy.

Ny fahatokisana no anisan’ny fototra iorenan’ny fiarahamonina.

Ankehitriny, miaina vanim-potoana lehibe eo amin’ny tantaran’i Madagasikara isika : vanim-potoanan’ny fiovana, ny fandinihana ary ny fanarenana sy fanavaozana ny firenena.

Miresaka fanarenana, fampandrosoana, fahamarinana, fitantanana tsara ary hoavy tsaratsara kokoa ho an’ny firenentsika isika.

Saingy alohan’ny hananganana lalana, sekoly, hopitaly na rafitra matanjaka, dia misy zavatra lehibe kokoa tokony haorintsika : ny fifampitokisana eo amintsika.

Satria mety hanana trano sy fotodrafitrasa maoderina, lalàna ary rafitra maro ny firenena iray, kanefa raha tsy misy ny fifampitokisana dia mbola ho malemy ihany izy.

Hita amin’ny fiainantsika andavanandro fa mihena tsikelikely ny fifampitokisana, indrindra any an-tanàn-dehibe.

Jereo fotsiny ny manodidina antsika.

Rehefa tsy matoky ny mpiara-monina aminy intsony ny olona iray, dia lasa mifampiahiahy. Rehefa tsy matoky ny mpampiasa azy ny mpiasa iray, dia tsy miasa am-paharisihana intsony. Rehefa tsy matoky ny fitantanan-draharaham-panjakana ny mpandraharaha, dia misalasala hampiasa vola. Rehefa tsy matoky ny andrim-panjakana ny olom-pirenena, dia lasa misalasala amin’izay rehetra ataon’ny Fanjakana.

Ary rehefa samy tsy matoky ny hafa ny rehetra, dia misaraka sy mivaky ny fiarahamonina.

Ny tsy fisian’ny fifampitokisana dia miteraka ahiahy, fifandirana, fifampitsikerana ary indraindray aza fifankahalana. Samy mieritreritra ny tsirairay fa mitady hanararaotra azy ny hafa.

Tsikelikely, lasa mieritreritra ny tenantsika ihany isika.

Ny tombontsoantsika no ataontsika voalohany, fa tsy ny tombontsoan’ny rehetra. Misalasala mifanampy isika satria matahotra sao voafitaka.

Izany no mahatonga ny fiarahamonina iray ho very firaisankina.

Noho izany, ny fanavaozana an’i Madagasikara dia tsy maintsy ho fanavaozana ny fomba fisainantsika sy ny fitondrantenantsika ihany koa.

Tokony hanomboka any amin’ny fianakaviantsika izany, any amin’ny fokontany sy ny tanànantsika, any amin’ny toeram-piasana, any amin’ny sekoly, any amin’ny orinasa ary ao anatin’ireo andrim-panjakana.

Afaka manana hevitra samihafa isika, nefa tsy voatery hifandrafy.

Afaka mifampitsikera isika, nefa tsy voatery hifankahala.

Afaka samy manana ny fiaviana sy ny fomba fijerintsika isika, nefa afaka mizara nofinofy iray ihany : Madagasikara tsara kokoa ho an’ny rehetra.

Ny fifampitokisana dia andraikitry ny tsirairay.

Mangataka amin’ny mpitondra isika mba ho mendrika ny hatokisana. Saingy tokony hanontany tena ihany koa isika :

“Mendrika ny hatokisan’ny hafa ve isika?”

Ny teny tazonina, ny asa atao am-pahitsiana ary ny fifanampiana tsirairay dia manampy amin’ny fananganana indray ny fifampitokisana.

Tsy miankina amin’olona vitsy ihany ny fanavaozana an’i Madagasikara. Miankina amintsika rehetra izany.

Aoka isika hatoky tena, hifampatoky ary hino fa afaka miara-miasa hanarina ny firenentsika.

Satria ny firenena mifampatoky dia firenena afaka mitsangana sy mandroso.

Aoka ny fifampitokisana no ho fototry ny Madagasikara vaovao.